اسم بعدها توسط راويان و گزارشگران اصطلاح شده باشد ) با اينكه ابن خطيب يكى از قرآن پژوهان معاصر درباره نام‌گذارى اخير قرآن مىنويسد : هنگامى كه عثمان از كار كتابت قرآن فراغت يافت درباره نام آن به مشورت نشست . عده‌اى گفتند نام كتاب را بر آن بگذاريم . عده‌اى نام سفر را پيشنهاد دادند و عده‌اى مصحف و در نهايت وى اسم اعجمى مصحف را كه به معناى جامع صحف بود ترجيح داد و برگزيد . « 1 » اما دكتر فهد الرومى بر اساس گزارشات گوناگون درباره نخستين نام گذارى مصحف به قرآن موضوع را بگونه‌اى ديگر تعريف مىكند و قصه را به پيش از توحيد مصاحف مىرساند و مىنويسد : پيش از گردآورى ابى بكر چنين نام گذارى مرسوم نبود و معمولا به قرآن ياد مىشد و رفته رفته با تمام شدن كار جمع قرآن ، قرآن با نام مصحف شناخته شد « 2 » . در حالى كه سيوطى از ابن اشته در كتاب مصاحف نقل مىكند كه چون كار گردآورى به پايان رسيد و قرآن در ورق‌ها نوشته شد ، ابوبكر از صحابه درخواست اسمى كرد ، پس عده‌اى گفتند نامش را سفر بگذاريم و عده‌اى گفتند مصحف بگذاريم و چون عده‌اى از مردم حبشه نامش را مصحف مىگذارند ، اين نام مقبول واقع شد و مصحف بر قرآن اطلاق گرديد . « 3 » اما اين نقلها نمىتواند دقيقا درست باشد ، چون از برخى گزارشات عهد نبوى استفاده مىشود كه اين واژه - اگر كاملا متداول نبوده اما - براى

--> ( 1 ) - ابن الخطيب ، الفرقان ، 46 ، قاهره ، مطبعة دار الكتب المصرية ، الطبعة الاولى ، 1367 ه / 1948 م . ( 2 ) الرومى ، فهد بن عبد الرحمن ، دراسات فى علوم القرآن / 82 . رياض مكتبة دار القلم ، مكتبة التوبة ، الطبعة الثامنة ، 1420 ق / 1990 م . ( 3 ) - سيوطى ، جلال الدين ، الاتقان ، ج 1 / 185 ، تحقيق محمد ابو الفضل ابراهيم ، قم ، انتشارات رضى ، بىتا .